Utwór · Michał P. Dybowski · lipiec 2026
Cztery zwrotki z refrenem. Metrum: ośmiozgłoskowiec trocheiczny, jak w „Rocie”. Rym: abab w zwrotkach, xaxa w refrenie. Wersja skrócona pełnego utworu, pisana pod śpiew zbiorowy.
Zwrotka IŚmiali się, gdy z map nas starto:
„Naród? Przypis, nie na trwanie!”
Lecz odpisał sierpień hardo
pod Warszawą — zmartwychwstanie.
RefrenŚmiejcie się — a my budujmy:
śmiech przeminie, dom zostanie.
Kpina krótka, Polska długa —
młot dokończy to śpiewanie.
Zwrotka IIŚmiali się: „Wy? Port? Z tej wydmy?”
Wstało miasto — białe ściany.
Potem, wśród wojny i dymu,
w piwnicach szyliśmy rany.
RefrenŚmiejcie się — a my budujmy:
śmiech przeminie, dom zostanie.
Kpina krótka, Polska długa —
młot dokończy to śpiewanie.
Zwrotka IIIDrwili z tych, co szli bez broni,
a szept stoczni ruszył góry.
Dziś nas własny śmiech dogoni,
gdy drwiąc z ran — wznosimy mury.
RefrenŚmiejcie się — a my budujmy:
śmiech przeminie, dom zostanie.
Kpina krótka, Polska długa —
młot dokończy to śpiewanie.
Zwrotka IVWięc do dzieła — dłoń do dłoni:
młot i skalpel, kreda, słowo.
A gdy dom się nasz wyłoni —
i szydercom chleb gotowy.
Refren ostatniŚmiejcie się — a my budujmy:
śmiech przeminie, dom zostanie.
Kpina krótka, Polska długa —
pieśń dokończy Twoja ręka.
Nota wykonawcza
Metrum. Konsekwentny ośmiozgłoskowiec trocheiczny — metrum „Roty” Konopnickiej; śpiewne, marszowe, łatwe do skomponowania i do śpiewu zbiorowego.
Kompresja łuku. Zwrotka pierwsza obejmuje rozbiory i rok 1920 — „zmartwychwstanie” pod Warszawą. Druga łączy Gdynię i piwnice czterdziestego czwartego w jednym oddechu. Trzecia to Solidarność, a po niej zwrotka sumienia: drwina z własnych ran wznosi mury między nami. Czwarta oddaje głos budowniczym przez metonimię narzędzi — młot, skalpel, kreda, słowo — i kończy się stołem, przy którym chleb czeka także na szyderców.
Refren ostatni podmienia jedno słowo: „młot dokończy” staje się „pieśń dokończy Twoja ręka” — utwór zostaje oddany śpiewającym.