Publikacje
-
Ziemia i ci, którzy na niej mieszkają. O człowieku jako mierze instytucji
Instytucja może działać sprawnie i tracić z pola widzenia człowieka, któremu służy. Esej o Psalmie 24,1: człowiek jako miara instytucji, szafarstwo zamiast posiadania i sześć praktyk do sprawdzenia w szpitalu, urzędzie i firmie.
-
Przypowieść o wspólnej studni. O wartościach, które stają się czynem
W mieście ze wspólną studnią pewnego ranka zabrakło wody. Przypowieść o młodym pracowniku, który sam zgłosił błąd, o mistrzu, który przyjął odpowiedzialność, i o wartościach, które stają się czynem — w świetle Tory, Ewangelii i trzech kultur dziedzictwa Abrahama.
-
Cuda serca czystego. O odnowie, która zaczyna się od prawdy
Najsłynniejszą prośbę o czyste serce napisał człowiek, który w chwili jej pisania czystego serca nie miał. Esej o Psalmie 51, o Natanie, Dawidzie i Saulu, o orędziu z 1965 roku, o Ulmach z Markowej i o Just Culture: o odnowie, która zaczyna się od prawdy.
-
Przypowieść o dwóch zegarach. O czasie chorego i mierze, która zawiodła
Miasto miało dwa zegary: zegar skarbca na wieży ratusza i zegar chorego, którego nikt nie słyszy. Przypowieść o mechanizmie, w którym nie ma złoczyńcy, o prawdzie, której nie wolno karać, i o miarze liczonej tym, kto czekał najdłużej — z lekcją Instytutu Radowego.
-
Egzamin państwa. O sprawiedliwości, którą trzeba osiągać sprawiedliwie
Państwo zdaje egzamin nie wtedy, gdy wszystko działa, lecz w dniu, w którym coś pójdzie źle. O kolejności, która odróżnia rozliczenie od polowania, o proporcji jako doborze narzędzia i o odwracalności zamiast nieomylności — z lekcją sprawy Dreyfusa i skandalu Horizon.
-
Pokora obywatela. O odpowiedzialności, której nie można delegować
Esej · Cykl Just Council · Wartość wiodąca: Pokora, Odpowiedzialność, Proporcjonalność · 1 P 5,6 „Humble yourselves therefore under the mighty hand of God, that he may exalt you in due time.” „Upokórzcie się więc pod mocną ręką Boga, aby was wywyższył w stosownej chwili.” 1 P 5,6 I. Status i praktyka Obywatelstwo jest statusem.…
-
Miecz i zioła. List do Polaków
Piętnastego sierpnia 1920 roku Warszawa szła w dwóch procesjach: jedna z ziołami do kościołów, druga na przedpola miasta. List o narodzie, który obronę i uzdrawianie nosi w tych samych dłoniach.
-
Zanim zapytasz AI, zapytaj własną duszę
Niedzielny powrót do papieru, ołówka i książki — nie przeciwko technologii, lecz w obronie człowieka. Oraz pięć kręgów Tarczy Polski: od sumienia po infrastrukturę.
-
Tarcza, która nie wygląda jak tarcza
Prawdziwa tarcza narodu rzadko wygląda jak tarcza — częściej jak szpital powiatowy działający, gdy wysiada prąd. Odporność zdrowotna jako warunek suwerenności, nie luksus bogatych państw.
-
Głód sprawiedliwości
Sprawiedliwość nie zaczyna się w wielkich deklaracjach. Zaczyna się w zwykłych chwilach — w tonie, jakim mówimy do kogoś słabszego od nas.
-
Głód sprawiedliwości — myśl niedzielna
Głód sprawiedliwości nie oznacza zemsty ani triumfu nad przeciwnikiem — oznacza wewnętrzną potrzebę przywracania proporcji między prawami i obowiązkami, wolnością i odpowiedzialnością.
-
Krzyż, który niesiemy razem
List Just Council o tym, jak chronimy nasze dzieci: neurobiologia pokolenia zanurzonego w ekranach, zaparcie się siebie jako akt normalności, krzyż niesiony każdego dnia i wzór, jaki zostawiamy tym, którzy idą za nami.
-
Sąsiad, lekarz, dziecko — wspólny krzyż, wspólna droga
Manifest Just Council o systemie wsparcia w ochronie zdrowia, którego nie da się kupić: krzyż, który nosimy razem, trzynaście wartości na dyżurze i wzór, jaki zostawiamy dzieciom.
-
Sąsiad w epoce algorytmu
Przez tysiące lat miarą wspólnoty był sąsiad — ten za ścianą, nie ten z ekranu. Manifest Just Council o zaparciu się siebie w czasach algorytmu.
-
Sąsiad to pierwszy wspólnik
O solidarności, która zaczyna się na klatce schodowej i kończy w sali konferencyjnej: kapitał społeczny Putnama, liczba Dunbara, strategia Tit for Tat i polska praca organiczna od Stefczyka do Solidarności.
-
Budowniczy, nie komentator
Kto buduje firmę, szpital lub instytucję w Polsce — buduje Polskę. O bezpieczeństwie psychologicznym, neurobiologii zaufania i pięciu zasadach budowniczego, z lekcją Gdyni i Kwiatkowskiego.
-
Rany, które leczą
Wielkanocna opowieść Just Council o ofierze jako strukturze zdrowienia: odpowiedzialność, która poprzedza protokół, i kultura, która leczy nie tylko pacjentów, ale i tych, którzy ich leczą.
